وبلاگ

تنظیمات هشت‌گانه‌ دوربین آیفون برای ثبت تصاویر بهتر

تنظیمات هشت‌گانه‌ دوربین آیفون برای ثبت تصاویر بهتر

آیا فکر می‌کنید همه‌چیز را درباره دوربین آیفون می‌دانید؟ اگر عکاسی حرفه‌ای باشید که عاشق کار با تنظیمات دوربین است، شاید پاسختان به این پرسش مثبت باشد؛ اما برای افراد دیگر همیشه نکته جدیدی برای یادگیری درباره عکاسی وجود دارد. اگر می‌خواهید به یکی از کاربران توانمند آیفون تبدیل شوید، این مقاله را بخوانید. در این مقاله، تنظیماتی برای کار با دوربین آیفون ارائه می‌کنیم که دانستنشان خالی از لطف نیست. Preserve Settings آیا فیلتر یا مود دوربینی دارید که مرتب با آن کار می‌کنید؟ در این صورت، خیلی خسته‌کننده است که هر بار بخواهید دوربینتان را برای یافتن تنظیمات دلخواه جست‌وجو کنید؛ زیرا ممکن است حین تنظیم دوربین به حالت دلخواه، لحظه‌‌ای را از دست بدهید. برای حل این مشکل، می‌توانید از قابلیت Preserve Settings آیفون استفاده کنید. برای تنظیم این حالت، اپلیکیشن Settings را باز کنید و به Camera > Preserve Settings بروید. سه گزینه پیش رو دارید: Camera mode Filter Live Photo گزینه‌‌های موجود در دوربین بر‌‌‌اساس مدل آیفون تغییر می‌کنند؛ اما اپل توضیحات خلاصه‌ای زیر هرکدام از آن‌ها قرار داده است که طبق آن گزینه موردنیازتان را می‌توانید انتخاب کنید. فعال‌سازی خطوط گرید اغلب عکاسان با قانون یک‌سوم آشنایی دارند. قانون یک‌سوم یکی از قوانین ضروری ترکیب‌بندی تصاویر است. بنابر‌‌ این قانون، باید سوژه‌ای اصلی را در یکی از چهار محل تقاطع خطوط شبکه ۳ در ۳ قرار بدهید. برای حداکثر استفاده از این قانون، بهتر است گریدهای صفحه‌نمایش را فعال کنید تا بتوانید نقاط تقاطع را ببینید. خطوط گرید برای دیگر مشکلات ترکیب‌بندی مثل حفظ خط افق یا اطمینان از قرارگرفتن دیوارها و ساختمان‌ها در زاویه ۹۰ درجه نیز مفید‌‌ند. برای فعال‌سازی خطوط گرید به Settings > Camera > Grid بروید و نوار را به موقعیت On بلغزانید. Burst Mode تاکنون برای ثبت تصویری از سوژه‌ای سریع تلاش کرده‌اید؟ اغلب اوقات سوژه مدنظر قبل از آنکه بتوانید دوربینتان را تنظیم کنید، از قاب خارج می‌شود. حتی اگر بتوانید عکسی بگیرید، سوژه به‌صورت تار و دارای اعوجاج ظاهر می‌شود. راه‌‌حل این مشکل استفاده از Burst Mode است. در این حالت، ابتدا می‌توانید مجموعه‌هایی سریع و متوالی از سوژه ثبت و سپس از میان آن‌ها بهترین عکس را انتخاب کنید. برای استفاده از حالت Burst Mode، به Settings > Camera بروید و Use Volume Up for Burst را فعال کنید. سپس برای ثبت تصویر، انگشت خود را روی دکمه افزایش صدا نگه دارید. Burst Mode تا وقتی انگشتتان را رها کنید، به ثبت تصویر ادامه می‌دهد. قفل‌کردن فوکوس و نوردهی اگر می‌خواهید کیفیت تصاویرتان را افزایش دهید، باید کار با فوکوس و نوردهی (Exposure) را تجربه کنید. بدون درک این مفاهیم، نمی‌توانید تصاویر مطلوب و باکیفیتی خلق کنید. نوردهی یا اکسپوژر به بیان ساده به‌معنی مقدار نوری است که به سنسور الکترونیکی تصویر دوربین برخورد می‌کند؛ درحالی‌که فوکوس مقدار وضوح عکس را تعیین می‌کند. روی دوربین آیفون می‌توانید به‌صورت دستی هر دو مقدار را قفل کنید. بدین‌ترتیب، می‌توانید تصاویرتان را بهینه‌تر سفارشی‌سازی کنید. برای قفل دستی فوکوس و اکسپوژر، اپلیکیشن Camera را باز و نقطه کانونی دلخواه عکس را انتخاب کنید. پس از چند ثانیه، بنر AE/AF Lock در بالای صفحه ظاهر می‌شود. برای باز‌کردن قفل فوکوس، می‌توانید روی هر نقطه‌‌ای از صفحه ضربه بزنید. استفاده از iPhone Camera Timer اگر از ثبت سلفی لذت می‌برید، استفاده از تایمر توصیه می‌شود. به‌جای تلاش برای حرکات آکروباتیک با بازوی خود برای جا‌دادن تمام سوژه‌ها در سلفی، می‌توانید از لبه‌ای برای قرار‌دادن گوشی و ثبت سلفی با تایمر استفاده کنید. برای استفاده از تایمر، آیکن فلش در نوار بالای پنجره دوربین را لمس کنید و سپس دکمه Stopwatch را فشار دهید که پایین صفحه ظاهر می‌شود. در اینجا، می‌توانید تایمر سه تا ده‌ثانیه‌ای انتخاب کنید. تایمر زمانی شروع می‌شود که روی دکمه شاتر ضربه بزنید. بی‌صداکردن دوربین مشخص نیست چرا تولیدکنندگان گوشی همراه فکر می‌کنند کاربران عاشق شنیدن صدای فیک شاتر دوربین هستند. این صدا اغلب برای کاربران آزاردهنده است. نکته: در برخی کشورها مثل ژاپن یا کره‌جنوبی، اجازه ندارید صدای دوربین را خاموش کنید. متأسفانه روشی برای غیر‌فعال‌کردن صدای دوربین به‌صورت دائمی وجود ندارد. در‌عوض، دو روش برای پیشگیری از این صدا وجود دارد. دکمه Mute را در‌کنار دستگاه خودمی‌توانید فشار دهید یا از دکمه‌های تغییر صدا برای از‌بین‌بردن کامل صدا استفاده کنید. در‌صورت انتخاب روش دوم، باید هر بار قبل از باز‌کردن اپلیکیشن دوربین این کار را انجام دهید. فعال‌سازی موقعیت جغرافیایی روی تصاویر مقاله‌های مرتبط: راهنمای استفاده از ProRAW در آیفون ۱۲ پرو دوربین آیفون ۱۳ امتیاز ۱۳۰ را در آزمون‌های DXOMARK به‌دست آورد اگر مرتب به سفر می‌روید، می‌توانید موقعیت جغرافیایی دلخواه را روی تصاویرتان تگ کنید. بدین‌ترتیب، می‌توانید خیلی آسان‌تر خاطرات سفرتان را به‌یاد بیاورید. آیفون امکان فعال‌سازی تگ جغرافیایی را می‌دهد؛ اما این گزینه را نمی‌توانید در اپلیکیشن دوربین یا منو تنظیمات آن پیدا کنید. در‌عوض، باید به منو Privacy بروید. به Settings > Privacy > Location Services > Camera بروید و While Using the App را انتخاب کنید. تغییر اکسپوژر در بخش‌های قبل، نشان دادیم که چگونه می‌توان نوردهی یا اکسپوژر را قفل کرد؛ اما چگونه می‌توان مقدار نوردهی را تغییر داد؟ برای این کار، اپلیکیشن دوربین را باز و روی هر نقطه‌ای از صفحه‌نمایش برای نشان‌دادن نقطه فوکوس کلیک کنید. درکنار نقطه فوکوس، آیکن خورشید را می‌بینید. روی این آیکن انگشتتان را نگه دارید و سپس برای تنظیم نوردهی، آن را به‌سمت بالا یا پایین جابه‌جا کنید. در اینجا، مقادیر بین منفی هشت تا مثبت هشت استاپ را می‌توانید انتخاب کنید. بیشتر بخوانید:   آموزش استفاده از ویژگی یوتیوب کلیپ‌ در پی‌سی و اندروید   آموزش اضافه کردن رمز به فایل پشتیبان واتساپ   آموزش مسدودکردن تماس‌ها در اندروید   آموزش نمایش صفحه گوشی‌ اندرویدی روی کامپیوتر ویندوزی   چگونه از حالت Vanish Mode در اینستاگرام استفاده کنیم؟ 
ویرایش تصاویر در فتوشاپ ؛ هر آنچه باید برای شروع بدانید

ویرایش تصاویر در فتوشاپ ؛ هر آنچه باید برای شروع بدانید

یکی از مراحل مهم عکاسی، ویرایش نهایی تصاویر است که اهمیت آن کمتر از خود عکاسی نیست. با ویرایش صحیح تصویر می‌توان خطاها و مشکلات عکس را برطرف کرد و حتی حس و حال عکس را تغییر داد. ادوبی فتوشاپ یکی از قدرتمند‌ترین و محبوب‌ترین نرم‌افزارهای ویرایش تصویر برای عکاسان است. با این حال استفاده از این نرم‌افزار ممکن است برای بسیاری از عکاس‌های تازه‌کار گیج‌کننده باشد. در این راهنما به برخی مقدمات این نرم‌افزار محبوب اشاره می‌کنیم و سپس نکاتی را برای ویرایش تصویر در فتوشاپ ارائه می‌دهیم. حتما تا به حال این جمله را زیاد شنیده‌اید: این عکس فتوشاپ شده است. حتی افراد غیرعکاس هم از این عبارت برای اشاره به تصاویر دستکاری‌شده استفاده می‌کنند. به بیان دیگر فتوشاپ با ویرایش تصاویر شناخته شده است. عناوینی که در این مقاله خواهید خواند: پیچیدگی فتوشاپ لایت روم در مقابل فتوشاپ باز کردن تصاویر در فتوشاپ باز کردن فایل RAW توصیه‌های ذخیره‌سازی و فرمت فایل معرفی جعبه ابزار فتوشاپ (Toolbox) Global و Local Adjustment لایه‌ها در فتوشاپ (Layers) ماسک‌های لایه (Layer Masks) فیلترهای فتوشاپ مراحل ویرایش تصاویر در فتوشاپ پیچیدگی فتوشاپ گرچه ابزار متعددی برای ویرایش تصاویر وجود دارند، فتوشاپ از نظر امکانات و قابلیت‌ها سرآمد است. بدون شک فتوشاپ نرم‌افزاری وسیع و پیچیده با بسیاری از امکانات تعبیه‌شده و افزونه‌های جانبی است. ابزارهای فتوشاپ در طول سال‌های گذشته به تکامل رسیده‌اند به‌طوری‌که می‌توان با ابزاری بسیار متفاوت به نتایج مشابهی رسید. اگر روش انجام کاری در فتوشاپ را به صورت آنلاین جستجو کنید با دیدن نتایج گیج می‌شوید. در بسیاری از نمونه‌ها عکاس‌ها تکنیک‌های متفاوتی را برای رسیدن به خروجی نهایی اجرا می‌کنند که می‌توانند برای افراد تازه‌کار بسیار گیج‌کننده باشند. هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید من صفر تا صد فتوشاپ را می‌دانم. بلکه می‌توان در استفاده از برخی ابزار برای کارهایی مشخص به مهارت رسید. این روش صحیح یادگیری فتوشاپ است. پس از یادگیری ابزارهای موردنیاز در فتوشاپ برای رسیدن به مهارت نیاز به تمرین دارید. تمرین و تکرار فرایند کندی به نظر می‌رسد اما وقتی به آن عادت کنید نتایج بسیار خوبی خواهید گرفت. در نتیجه به یاد داشته باشید که این راهنما تمام ابزارهای فتوشاپ را پوشش نمی‌دهد بلکه مبنایی برای ویرایش تصاویر به‌ویژه برای عکاسان تازه‌کار است. لایت روم در مقابل فتوشاپ عکاس‌های حرفه‌ای به ندرت خروجی‌های مستقیم دوربین خود را منتشر می‌کنند در نتیجه سفر آن‌ها با ابزار اولیه‌ی ویرایش تصویر مثل لایت روم آغاز می‌شود. البته وقتی برای اولین بار نرم‌افزار لایت‌روم را باز می‌کنید متوجه تفاوت بسیار زیاد آن با فتوشاپ می‌شوید. در لایت روم درک همه چیز نسبتا ساده است و با کمی بررسی خیلی زود با این نرم‌افزار آشنا می‌شوید. از سوی دیگر وقتی فتوشاپ را برای اولین بار باز می‌کنید، ممکن است دچار سردرگمی شوید. هر آنچه می‌بینید ابزارها، تب‌ها و پنجره‌های ناآشنا است؛ بنابراین اغلب افراد این سؤال را از خود می‌پرسند: وقتی لایت روم داریم چرا باید از فتوشاپ استفاده کنیم؟ فتوشاپ نرم‌افزار جامع‌تری نسبت به لایت روم است. هر آنچه در لایت روم می‌بینید در فتوشاپ هم وجود دارد؛ اما کل امکانات لایت‌روم حتی ۱۰ درصد از امکانات فتوشاپ نیست. تفاوت بین لایت‌روم و فتوشاپ مانند تفاوت بین موتورسواری و راندن خودروی مسابقه‌ای است. با این حال اغلب عکاس‌ها اهمیتی به امکانات بیشتر نمی‌دهند. اغلب امکانات لایت‌روم مرتبط با عکاسی است و کار با آن بسیار ساده است. این نرم‌افزار همچنین دارای قابلیت تعبیه‌شده‌ای برای ویرایش تصویر است. به‌طور کلی اگر به‌دنبال ویرایش‌های ساده مثل اضافه کردن یا حذف چند نقطه‌ی نوری، افزودن کنتراست یا اشباع رنگی، افزایش وضوح یا تار کردن عکس هستید لایت‌روم تمام این کارها را برایتان انجام می‌دهد؛ اما اگر می‌خواهید مهارت‌های ویرایشی خود را به سطح جدیدی برسانید و مجموعه‌ای از بهترین ابزار دسترسی داشته باشید فتوشاپ را انتخاب کنید. باز کردن تصاویر در فتوشاپ همان‌طور که در بالا هم اشاره کردیم بیش از یک روش برای انجام کارها در فتوشاپ وجود دارد. متداول‌ترین روش باز کردن تصاویر در فتوشاپ، درگ تصویر به داخل پنجره‌ی فتوشاپ است (تصویر ذیل). پس از باز کردن تصویر در فتوشاپ تبی را در سمت چپ بالا (مستطیل قرمز در تصویر زیر) به نام image می‌بینید. می‌توانید چند سند تصویر را باز کنید. در قسمت پائین سمت چپ می‌توانید درصد کراپ (مستطیل نارنجی تصویر زیر) را ببینید. می‌توانید با کلیدهای ترکیبی Ctrl و به‌علاوه (+) بزرگ‌نمایی و با کلیدهای Ctrl و منها (-) کوچک‌نمایی کنید. با فشردن کلیدهای ترکیبی Ctrl + 0 تصویر متناسب با فضای کار تنظیم می‌شود و با کلید Ctrl+1 حالت کراپ ۱۰۰٪ می‌گیرد. این میانبرهای صفحه‌کلید در حین استفاده از فتوشاپ کار را برایتان بسیار ساده می‌سازند. در کنار درصد کراپ، اندازه‌ی فایل قرار دارد (مستطیل سفید، تصویر بالا). بر اساس نوع فایلی که با آن کار می‌کنید، اندازه‌ی فایل به تدریج افزایش می‌یابد. برای مثال اندازه‌ی ۲۴ مگاپیکسلی یک فایل فول‌فریم RAW تقریبا ۳۰ مگابایت خواهد شد. در صورت اضافه کردن لایه‌ها، حجم این فایل می‌تواند به یک گیگابایت هم برسد. وقتی تصویری را به فرمت JPEG با همان وضوح تبدیل می‌کنید، به فایلی ۸ تا ۱۲ مگابایتی می‌رسید. به ازای هر لایه‌ای که به سند فتوشاپ اضافه کنید، اندازه‌ی فایل چندبرابر حالت اولیه می‌شود. در گوشه‌ی بالا و راست، هیستوگرام RGB را می‌بینید (مستطیل سبز). درست زیر آن مجموعه ابزار Adjustment قرار دارد (مستطیل زرد). این قسمت هم لایه‌ی جاری در تب لایه‌ها در حالت انتخاب قرار دارد (مستطیل آبی). در سمت چپ یک آیکن چشم را می‌بینید که می‌توانید روی آن کلیک کنید. پس از کلیک نماد چشم ظاهر می‌شود که نشان‌دهنده‌ی قابل نمایش بودن لایه‌ی متناظر آن است. با کلیک مجدد روی لایه، آیکن چشم و لایه‌ی متناظر آن ناپدید می‌شود. در سمت دیگر، آیکن قفل قرار دارد (مستطیل بنفش) که در صورت فعال شدن آن، لایه قفل می‌شود و نمی‌توان تنظیمات را روی آن اعمال کرد. باز کردن فایل RAW اغلب عکاس‌ها به فرمت RAW عکاسی می‌کنند. فتوشاپ برای باز کردن فایل RAW، دارای قابلیتی مجزا است. پس از درگ کردن فایل RAW به فتوشاپ پنجره‌ای را با عنوان Camera Raw می‌بینید. کمرا را ابزار ویژه‌ی ادوبی برای خواندن و ویرایش فایل‌های RAW است. اگر با لایت‌روم آشنایی داشته باشید، Camera Raw برایتان جدید نخواهد بود. Adobe Camera Raw (به اختصار ACR) دارای قابلیت‌های اولیه‌ای است که شباهت زیادی به امکانات لایت روم دارند اما اگر دوربینی جدید داشته باشید و جدیدترین به‌روزرسانی ACR را نصب نکنید، نمی‌توانید فایل‌های RAW را باز کنید. در چنین مواردی دو گزینه دارید. اولین گزینه استفاده از مبدل RAW to DNG ادوبی است که به صورت رایگان در دسترس است. پس از تبدیل تصاویر به فرمت DNG می‌توانید آن‌ها را در نسخه‌های قدیمی‌تر Camera Raw هم باز کنید. اگر ادوبی پشتیبانی کافی را برای دوربینتان فراهم نکرده باشد باید دومین گزینه را امتحان کنید که شامل استفاده از نرم‌افزار ثانویه برای تبدیل فایل RAW به چیزی قابل خواندن برای فتوشاپ مثل TIFF است. همچنین در حین ویرایش تصویر نیاز به حداکثر داده‌ها دارید. به همین دلیل عکاس‌ها در حالت RAW عکاسی می‌کنند. اگر تصویر RAW به JPEG تبدیل شود تنها ۸ بیت از داده‌ها در اختیارتان خواهد بود اما اگر فرمت TIFF یا فرمتی مثل DNG را انتخاب کنید می‌توانید با تمام داده‌های اصلی کار کنید. در پنجره‌ی Camera Raw می‌توانید تنظیمات اولیه مثل exposure (نوردهی)، constrast (کنتراست) و saturation (اشباع رنگی) را تغییر دهید. Lens Correction یا تصحیح لنز ویرایش مهم دیگری است که می‌توانید در Camera Raw انجام دهید. ACR دارای پروفایل‌های تعبیه‌شده‌ای برای رفع مشکلات مربوط به لنز مثل اعوجاج، انحراف رنگی و تیره کردن حاشیه‌ی تصویر است. پس از یافتن پروفایل لنز در ACR، مدل دوربین و لنز را انتخاب کنید تا پروفایل موردنظر به تصویر اعمال شود. پس از تکمیل روی Open image کلیک کنید تا فایل RAW در فتوشاپ با تنظیمات اعمال‌شده باز شود. توصیه‌های ذخیره‌سازی و فرمت فایل پس از تکمیل ویرایش تصاویر، برای ذخیره‌سازی فایل برای اولین بار یا گرفتن یک کپی جدید به File > Save As بروید. به این صورت می‌توانید نوع فایل دلخواه خود را برای ذخیره‌سازی انتخاب کنید. توصیه می‌شود یکی از این دو نوع را انتخاب کنید:Photoshop با پسوند‌های *.PSD، *.PDD یا TIFF با پسوندهای *.TIF، *.TIFF). فایل‌های PSD فتوشاپ تنها در فتوشاپ اجرا می‌شوند درحالی‌که TIFF در اغلب نرم‌افزارهای نمایش و ویرایش تصویر باز می‌شود. فرمت‌های فوق حجم زیادی را اشغال می‌کنند اما هر دو حداکثر داده‌ها را حفظ می‌کنند. به‌طور کلی دو کپی از تصویر را ذخیره می‌کنید. یکی به صورت PSD یا TIFF که شامل تمام داده‌ها است و کپی دیگر به صورت JPEG برای استفاده در وب. اگر از نسخه‌ی فتوشاپ سی‌سی ۲۰۱۵ به بالا استفاده می‌کنید می‌توانید ازطریق منو File > Export > Save for Web (legacy) فایل را به فرمت JPEG ذخیره کنید. یک پنجره‌ باز می‌شود. مطمئن شوید فرمت انتخاب JPEG است (مستطیل قرمز، تصویر بالا). سپس می‌توانید کیفیت تصویر را تعیین کنید (مستطیل سبز، تصویر بالا) که بر اساس میزان داده‌های که می‌خواهید در تصویر JPEG حفظ کنید از Low تا Maximum متغیر است. هرچقدر کیفیت تصویر بالاتر باشد، اندازه‌ی فایل به‌دلیل سطوح اتلاف بالاتر می‌رود. می‌توانید اندازه‌ی متناظر فایل را در گوشه‌ی پائین سمت چپ ببینید (مستطیل بنفش). پس از انتخاب کیفیت، مطمئن شوید گزینه‌ی Convert to sRGB فعال است. سپس می‌توانید رزلوشن دلخواه را تایپ کنید (مستطیل زرد). به‌طور کلی رزلوشن ۲۰۴۸ در سمت طویل تصویر کافی است. مطمئن شوید آیکن لینک فعال است زیرا به صورت خودکار ضلع دیگر تصویر هم تنظیم می‌شود. سپس روی Save… کلیک کنید تا یک کپی JPEG از تصویر ویرایش‌شده را داشته باشید. علاوه بر فرمت‌های PSD، TIFF و JPEG فرمت PNG هم شایسته‌ی توجه است. تفاوت اصلی فرمت PNG و JPEG توانایی حفظ شفافیت (transparency) است. برای مثال اگر می‌خواهید یک لوگوی شفاف را روی تصاویر دیگر قرار دهید بهترین فرمت ذخیره‌سازی PNG است. معرفی جعبه ابزار فتوشاپ (Toolbox) وقتی فتوشاپ را باز می‌کنید، با مجموعه‌ای از ابزارهای متنوع روبه‌رو می‌شوید. قبل از انجام هر کاری بهتر است با محیط کار آشنا شوید. کاربردهای فتوشاپ بسیار فراتر از ویرایش تصویر هستند. به منو Window > Workspace > Photography بروید. محیط کار با ابزارهای مربوط به عکاسی برایتان باز می‌شود. حالا نوار ابزار را در سمت چپ می‌بینید (مستطیل قرمز، تصویر زیر). بخش زیادی از ابزارهایی که در نوار ابزار می‌بینید شامل زیرمجموعه‌ای از ابزار مختلف هستند. با کلیک روی فلش کوچک کنار این ابزارها می‌توانید زیرمجموعه‌ی آن‌ها را ببینید (مستطیل نارنجی، تصویر زیر) پس از انتخاب یک ابزار از نوار ابزار، ویژگی‌ها یا گزینه‌های موجود برای ابزار موردنظر در بالای صفحه و درست زیر نوار منو ظاهر می‌شوند (مستطیل زرد، تصویر زیر). برای مثال در تصویر فوق، ابزار brush انتخاب شده است. در نتیجه ویژگی‌های ابزار brush مثل brush size، blend mode، opacity و دیگر ویژگی‌های مربوط به ابزار قلم در بالا نمایش داده شده‌اند. به یاد داشته باشید که ابزار و پالت‌ها را می‌توان متناسب با نیاز تنظیم کرد. در ادامه نگاهی می‌اندازیم به متداول‌ترین ابزارهای فتوشاپ: ابزار Crop کراپ کردن یا برش تصویر یکی از اولین مراحل ویرایش تصویر است. با کلیک روی ابزار crop (مستطیل سبز در عکس زیر) می‌توانید خط‌کش‌های کراپ را انتخاب کنید. می‌توانید هشت گوشه‌ را درگ کنید تا سایز برش را تغییر دهید یا تصویر را با درگ از هر چهار گوشه بچرخانید. وقتی ماوس را روی یکی از گوشه‌ها می‌برید، اشاره‌گر ماوس به نماد تغییر اندازه تبدیل می‌شود. وقتی کمی ماوس را از تصویر به سمت گوشه‌ها می‌برید، آیکن چرخش ماوس ظاهر می‌شود و می‌توانید تصویر را در جهت یا خلاف جهت ساعت بچرخانید....
ویرایش تصاویر در فتوشاپ: هر آنچه باید برای شروع بدانید

ویرایش تصاویر در فتوشاپ: هر آنچه باید برای شروع بدانید

یکی از مراحل مهم عکاسی، ویرایش نهایی تصاویر است که اهمیت آن کمتر از خود عکاسی نیست. با ویرایش صحیح تصویر می‌توان خطاها و مشکلات عکس را برطرف کرد و حتی حس و حال عکس را تغییر داد. ادوبی فتوشاپ یکی از قدرتمند‌ترین و محبوب‌ترین نرم‌افزارهای ویرایش تصویر برای عکاسان است. با این حال استفاده از این نرم‌افزار ممکن است برای بسیاری از عکاس‌های تازه‌کار گیج‌کننده باشد. در این راهنما به برخی مقدمات این نرم‌افزار محبوب اشاره می‌کنیم و سپس نکاتی را برای ویرایش تصویر در فتوشاپ ارائه می‌دهیم. حتما تا به حال این جمله را زیاد شنیده‌اید: این عکس فتوشاپ شده است. حتی افراد غیرعکاس هم از این عبارت برای اشاره به تصاویر دستکاری‌شده استفاده می‌کنند. به بیان دیگر فتوشاپ با ویرایش تصاویر شناخته شده است. عناوینی که در این مقاله خواهید خواند: پیچیدگی فتوشاپ لایت روم در مقابل فتوشاپ باز کردن تصاویر در فتوشاپ باز کردن فایل RAW توصیه‌های ذخیره‌سازی و فرمت فایل معرفی جعبه ابزار فتوشاپ (Toolbox) Global و Local Adjustment لایه‌ها در فتوشاپ (Layers) ماسک‌های لایه (Layer Masks) فیلترهای فتوشاپ مراحل ویرایش تصاویر در فتوشاپ پیچیدگی فتوشاپ گرچه ابزار متعددی برای ویرایش تصاویر وجود دارند، فتوشاپ از نظر امکانات و قابلیت‌ها سرآمد است. بدون شک فتوشاپ نرم‌افزاری وسیع و پیچیده با بسیاری از امکانات تعبیه‌شده و افزونه‌های جانبی است. ابزارهای فتوشاپ در طول سال‌های گذشته به تکامل رسیده‌اند به‌طوری‌که می‌توان با ابزاری بسیار متفاوت به نتایج مشابهی رسید. اگر روش انجام کاری در فتوشاپ را به صورت آنلاین جستجو کنید با دیدن نتایج گیج می‌شوید. در بسیاری از نمونه‌ها عکاس‌ها تکنیک‌های متفاوتی را برای رسیدن به خروجی نهایی اجرا می‌کنند که می‌توانند برای افراد تازه‌کار بسیار گیج‌کننده باشند. هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید من صفر تا صد فتوشاپ را می‌دانم. بلکه می‌توان در استفاده از برخی ابزار برای کارهایی مشخص به مهارت رسید. این روش صحیح یادگیری فتوشاپ است. پس از یادگیری ابزارهای موردنیاز در فتوشاپ برای رسیدن به مهارت نیاز به تمرین دارید. تمرین و تکرار فرایند کندی به نظر می‌رسد اما وقتی به آن عادت کنید نتایج بسیار خوبی خواهید گرفت. در نتیجه به یاد داشته باشید که این راهنما تمام ابزارهای فتوشاپ را پوشش نمی‌دهد بلکه مبنایی برای ویرایش تصاویر به‌ویژه برای عکاسان تازه‌کار است. لایت روم در مقابل فتوشاپ عکاس‌های حرفه‌ای به ندرت خروجی‌های مستقیم دوربین خود را منتشر می‌کنند در نتیجه سفر آن‌ها با ابزار اولیه‌ی ویرایش تصویر مثل لایت روم آغاز می‌شود. البته وقتی برای اولین بار نرم‌افزار لایت‌روم را باز می‌کنید متوجه تفاوت بسیار زیاد آن با فتوشاپ می‌شوید. در لایت روم درک همه چیز نسبتا ساده است و با کمی بررسی خیلی زود با این نرم‌افزار آشنا می‌شوید. از سوی دیگر وقتی فتوشاپ را برای اولین بار باز می‌کنید، ممکن است دچار سردرگمی شوید. هر آنچه می‌بینید ابزارها، تب‌ها و پنجره‌های ناآشنا است؛ بنابراین اغلب افراد این سؤال را از خود می‌پرسند: وقتی لایت روم داریم چرا باید از فتوشاپ استفاده کنیم؟ فتوشاپ نرم‌افزار جامع‌تری نسبت به لایت روم است. هر آنچه در لایت روم می‌بینید در فتوشاپ هم وجود دارد؛ اما کل امکانات لایت‌روم حتی ۱۰ درصد از امکانات فتوشاپ نیست. تفاوت بین لایت‌روم و فتوشاپ مانند تفاوت بین موتورسواری و راندن خودروی مسابقه‌ای است. با این حال اغلب عکاس‌ها اهمیتی به امکانات بیشتر نمی‌دهند. اغلب امکانات لایت‌روم مرتبط با عکاسی است و کار با آن بسیار ساده است. این نرم‌افزار همچنین دارای قابلیت تعبیه‌شده‌ای برای ویرایش تصویر است. به‌طور کلی اگر به‌دنبال ویرایش‌های ساده مثل اضافه کردن یا حذف چند نقطه‌ی نوری، افزودن کنتراست یا اشباع رنگی، افزایش وضوح یا تار کردن عکس هستید لایت‌روم تمام این کارها را برایتان انجام می‌دهد؛ اما اگر می‌خواهید مهارت‌های ویرایشی خود را به سطح جدیدی برسانید و مجموعه‌ای از بهترین ابزار دسترسی داشته باشید فتوشاپ را انتخاب کنید. باز کردن تصاویر در فتوشاپ همان‌طور که در بالا هم اشاره کردیم بیش از یک روش برای انجام کارها در فتوشاپ وجود دارد. متداول‌ترین روش باز کردن تصاویر در فتوشاپ، درگ تصویر به داخل پنجره‌ی فتوشاپ است (تصویر ذیل). پس از باز کردن تصویر در فتوشاپ تبی را در سمت چپ بالا (مستطیل قرمز در تصویر زیر) به نام image می‌بینید. می‌توانید چند سند تصویر را باز کنید. در قسمت پائین سمت چپ می‌توانید درصد کراپ (مستطیل نارنجی تصویر زیر) را ببینید. می‌توانید با کلیدهای ترکیبی Ctrl و به‌علاوه (+) بزرگ‌نمایی و با کلیدهای Ctrl و منها (-) کوچک‌نمایی کنید. با فشردن کلیدهای ترکیبی Ctrl + 0 تصویر متناسب با فضای کار تنظیم می‌شود و با کلید Ctrl+1 حالت کراپ ۱۰۰٪ می‌گیرد. این میانبرهای صفحه‌کلید در حین استفاده از فتوشاپ کار را برایتان بسیار ساده می‌سازند. در کنار درصد کراپ، اندازه‌ی فایل قرار دارد (مستطیل سفید، تصویر بالا). بر اساس نوع فایلی که با آن کار می‌کنید، اندازه‌ی فایل به تدریج افزایش می‌یابد. برای مثال اندازه‌ی ۲۴ مگاپیکسلی یک فایل فول‌فریم RAW تقریبا ۳۰ مگابایت خواهد شد. در صورت اضافه کردن لایه‌ها، حجم این فایل می‌تواند به یک گیگابایت هم برسد. وقتی تصویری را به فرمت JPEG با همان وضوح تبدیل می‌کنید، به فایلی ۸ تا ۱۲ مگابایتی می‌رسید. به ازای هر لایه‌ای که به سند فتوشاپ اضافه کنید، اندازه‌ی فایل چندبرابر حالت اولیه می‌شود. در گوشه‌ی بالا و راست، هیستوگرام RGB را می‌بینید (مستطیل سبز). درست زیر آن مجموعه ابزار Adjustment قرار دارد (مستطیل زرد). این قسمت هم لایه‌ی جاری در تب لایه‌ها در حالت انتخاب قرار دارد (مستطیل آبی). در سمت چپ یک آیکن چشم را می‌بینید که می‌توانید روی آن کلیک کنید. پس از کلیک نماد چشم ظاهر می‌شود که نشان‌دهنده‌ی قابل نمایش بودن لایه‌ی متناظر آن است. با کلیک مجدد روی لایه، آیکن چشم و لایه‌ی متناظر آن ناپدید می‌شود. در سمت دیگر، آیکن قفل قرار دارد (مستطیل بنفش) که در صورت فعال شدن آن، لایه قفل می‌شود و نمی‌توان تنظیمات را روی آن اعمال کرد. باز کردن فایل RAW اغلب عکاس‌ها به فرمت RAW عکاسی می‌کنند. فتوشاپ برای باز کردن فایل RAW، دارای قابلیتی مجزا است. پس از درگ کردن فایل RAW به فتوشاپ پنجره‌ای را با عنوان Camera Raw می‌بینید. کمرا را ابزار ویژه‌ی ادوبی برای خواندن و ویرایش فایل‌های RAW است. اگر با لایت‌روم آشنایی داشته باشید، Camera Raw برایتان جدید نخواهد بود. Adobe Camera Raw (به اختصار ACR) دارای قابلیت‌های اولیه‌ای است که شباهت زیادی به امکانات لایت روم دارند اما اگر دوربینی جدید داشته باشید و جدیدترین به‌روزرسانی ACR را نصب نکنید، نمی‌توانید فایل‌های RAW را باز کنید. در چنین مواردی دو گزینه دارید. اولین گزینه استفاده از مبدل RAW to DNG ادوبی است که به صورت رایگان در دسترس است. پس از تبدیل تصاویر به فرمت DNG می‌توانید آن‌ها را در نسخه‌های قدیمی‌تر Camera Raw هم باز کنید. اگر ادوبی پشتیبانی کافی را برای دوربینتان فراهم نکرده باشد باید دومین گزینه را امتحان کنید که شامل استفاده از نرم‌افزار ثانویه برای تبدیل فایل RAW به چیزی قابل خواندن برای فتوشاپ مثل TIFF است. همچنین در حین ویرایش تصویر نیاز به حداکثر داده‌ها دارید. به همین دلیل عکاس‌ها در حالت RAW عکاسی می‌کنند. اگر تصویر RAW به JPEG تبدیل شود تنها ۸ بیت از داده‌ها در اختیارتان خواهد بود اما اگر فرمت TIFF یا فرمتی مثل DNG را انتخاب کنید می‌توانید با تمام داده‌های اصلی کار کنید. در پنجره‌ی Camera Raw می‌توانید تنظیمات اولیه مثل exposure (نوردهی)، constrast (کنتراست) و saturation (اشباع رنگی) را تغییر دهید. Lens Correction یا تصحیح لنز ویرایش مهم دیگری است که می‌توانید در Camera Raw انجام دهید. ACR دارای پروفایل‌های تعبیه‌شده‌ای برای رفع مشکلات مربوط به لنز مثل اعوجاج، انحراف رنگی و تیره کردن حاشیه‌ی تصویر است. پس از یافتن پروفایل لنز در ACR، مدل دوربین و لنز را انتخاب کنید تا پروفایل موردنظر به تصویر اعمال شود. پس از تکمیل روی Open image کلیک کنید تا فایل RAW در فتوشاپ با تنظیمات اعمال‌شده باز شود. توصیه‌های ذخیره‌سازی و فرمت فایل پس از تکمیل ویرایش تصاویر، برای ذخیره‌سازی فایل برای اولین بار یا گرفتن یک کپی جدید به File > Save As بروید. به این صورت می‌توانید نوع فایل دلخواه خود را برای ذخیره‌سازی انتخاب کنید. توصیه می‌شود یکی از این دو نوع را انتخاب کنید:Photoshop با پسوند‌های *.PSD، *.PDD یا TIFF با پسوندهای *.TIF، *.TIFF). فایل‌های PSD فتوشاپ تنها در فتوشاپ اجرا می‌شوند درحالی‌که TIFF در اغلب نرم‌افزارهای نمایش و ویرایش تصویر باز می‌شود. فرمت‌های فوق حجم زیادی را اشغال می‌کنند اما هر دو حداکثر داده‌ها را حفظ می‌کنند. به‌طور کلی دو کپی از تصویر را ذخیره می‌کنید. یکی به صورت PSD یا TIFF که شامل تمام داده‌ها است و کپی دیگر به صورت JPEG برای استفاده در وب. اگر از نسخه‌ی فتوشاپ سی‌سی ۲۰۱۵ به بالا استفاده می‌کنید می‌توانید ازطریق منو File > Export > Save for Web (legacy) فایل را به فرمت JPEG ذخیره کنید. یک پنجره‌ باز می‌شود. مطمئن شوید فرمت انتخاب JPEG است (مستطیل قرمز، تصویر بالا). سپس می‌توانید کیفیت تصویر را تعیین کنید (مستطیل سبز، تصویر بالا) که بر اساس میزان داده‌های که می‌خواهید در تصویر JPEG حفظ کنید از Low تا Maximum متغیر است. هرچقدر کیفیت تصویر بالاتر باشد، اندازه‌ی فایل به‌دلیل سطوح اتلاف بالاتر می‌رود. می‌توانید اندازه‌ی متناظر فایل را در گوشه‌ی پائین سمت چپ ببینید (مستطیل بنفش). پس از انتخاب کیفیت، مطمئن شوید گزینه‌ی Convert to sRGB فعال است. سپس می‌توانید رزلوشن دلخواه را تایپ کنید (مستطیل زرد). به‌طور کلی رزلوشن ۲۰۴۸ در سمت طویل تصویر کافی است. مطمئن شوید آیکن لینک فعال است زیرا به صورت خودکار ضلع دیگر تصویر هم تنظیم می‌شود. سپس روی Save… کلیک کنید تا یک کپی JPEG از تصویر ویرایش‌شده را داشته باشید. علاوه بر فرمت‌های PSD، TIFF و JPEG فرمت PNG هم شایسته‌ی توجه است. تفاوت اصلی فرمت PNG و JPEG توانایی حفظ شفافیت (transparency) است. برای مثال اگر می‌خواهید یک لوگوی شفاف را روی تصاویر دیگر قرار دهید بهترین فرمت ذخیره‌سازی PNG است. معرفی جعبه ابزار فتوشاپ (Toolbox) وقتی فتوشاپ را باز می‌کنید، با مجموعه‌ای از ابزارهای متنوع روبه‌رو می‌شوید. قبل از انجام هر کاری بهتر است با محیط کار آشنا شوید. کاربردهای فتوشاپ بسیار فراتر از ویرایش تصویر هستند. به منو Window > Workspace > Photography بروید. محیط کار با ابزارهای مربوط به عکاسی برایتان باز می‌شود. حالا نوار ابزار را در سمت چپ می‌بینید (مستطیل قرمز، تصویر زیر). بخش زیادی از ابزارهایی که در نوار ابزار می‌بینید شامل زیرمجموعه‌ای از ابزار مختلف هستند. با کلیک روی فلش کوچک کنار این ابزارها می‌توانید زیرمجموعه‌ی آن‌ها را ببینید (مستطیل نارنجی، تصویر زیر) پس از انتخاب یک ابزار از نوار ابزار، ویژگی‌ها یا گزینه‌های موجود برای ابزار موردنظر در بالای صفحه و درست زیر نوار منو ظاهر می‌شوند (مستطیل زرد، تصویر زیر). برای مثال در تصویر فوق، ابزار brush انتخاب شده است. در نتیجه ویژگی‌های ابزار brush مثل brush size، blend mode، opacity و دیگر ویژگی‌های مربوط به ابزار قلم در بالا نمایش داده شده‌اند. به یاد داشته باشید که ابزار و پالت‌ها را می‌توان متناسب با نیاز تنظیم کرد. در ادامه نگاهی می‌اندازیم به متداول‌ترین ابزارهای فتوشاپ: ابزار Crop کراپ کردن یا برش تصویر یکی از اولین مراحل ویرایش تصویر است. با کلیک روی ابزار crop (مستطیل سبز در عکس زیر) می‌توانید خط‌کش‌های کراپ را انتخاب کنید. می‌توانید هشت گوشه‌ را درگ کنید تا سایز برش را تغییر دهید یا تصویر را با درگ از هر چهار گوشه بچرخانید. وقتی ماوس را روی یکی از گوشه‌ها می‌برید، اشاره‌گر ماوس به نماد تغییر اندازه تبدیل می‌شود. وقتی کمی ماوس را از تصویر به سمت گوشه‌ها می‌برید، آیکن چرخش ماوس ظاهر می‌شود و می‌توانید تصویر را در جهت یا خلاف جهت ساعت بچرخانید....
آموزش استفاده از ویژگی یوتیوب کلیپ‌ در پی‌سی و اندروید

آموزش استفاده از ویژگی یوتیوب کلیپ‌ در پی‌سی و اندروید

اگر در یوتیوب فعالیت می‌کنید و قصد دارید بخش خاصی از ویدئوهای منتشرشده‌ی خود را در این پلتفرم برای افرادی دیگری ارسال کنید، بهترین روش برای انجام این کار، کلیپ کردن ویدئو است. این یعنی نیازی نیست از قابلیت تایم‌کد بهره ببرید یا از مخاطب‌ خود درخواست کنید فقط بخشی از ویدئو را تماشا کنند. مقاله‌های مرتبط: یوتیوب قسمت‌های جالب ویدئو را برای کاربر برجسته می‌کند یوتیوب به‌زودی برای اجرای زنده، سالنی ۶ هزار نفره افتتاح خواهد کرد به‌ گزارش میک‌یوز‌آو، پس از ساخت کلیپ‌ها، می‌توانید آن‌ها را در شبکه‌های اجتماعی به‌ اشتراک بگذارید یا به‌طور مستقیم از طریق ایمیل یا پیام‌ برای دیگران ارسال کنید. کلیپ‌های کوتاه نسبت به ویدئو‌های بلند حجم کم‌تری هم دارند. در ادامه با روش ساخت یوتیوب کلیپ و روش اشتراک‌گذاری آن آشنا خواهید شد. چگونه یوتیوب کلیپ بسازیم و به اشتراک بگذاریم کلیپ یک بخش تکرارشونده از یک ویدئو در یوتیوب است که می‌تواند بین پنج تا ۶۰ ثانیه طول داشته باشد. کلیپ‌های ساخته‌شده در کتاب‌خانه‌ی یوتیوب شما نگه‌داری خواهد شد و از آن‌ قسمت می‌توانید آن‌ها را به‌راحتی با دیگران به اشتراک بگذارید. در لحظه‌ی نوشتن شدن این مقاله، قابلیت یوتیوب کلیپ فقط برای برخی از تولیدکنندگان محتوا در این پلتفرم در دسترس قرار گرفته است. این دسته از کاربران برای استفاده از کلیپ باید این ویژگی را روی ویدئوهای خود فعال کنند؛ به‌ همین دلیل فعلاً نمی‌توان از هر ویدئویی در یوتیوب یک کلیپ ساخت. مراحل ساخت و اشتراک‌گذاری یوتیوب کلیپ این دستورالعمل‌ روی پی‌سی و اندروید کار می‌کند. وارد حساب کاربری یوتیوب خود شوید؛ در غیر این صورت نمی‌توانید کلیپ بسازید. به صفحه‌ی ویدئوی مورد نظر مراجعه کنید. در زیر ویدئو روی Clip کلیک کنید. عنوان مورد نظر خود را وارد کنید. یک نقطه‌ی شروع و یک نقطه‌ی پایان برای کلیپ خود وارد کنید. همچنین می‌توانید با درگ کردن اسلایدر روی نوار زمان ویدئو این کار را انجام بدهید. گزینه‌ی Share Clip را انتخاب کنید. یکی از شبکه‌های اجتماعی مورد نظرتان را انتخاب کنید تا کلیپ شما در آنجا به اشتراک گذاشته شود. همچنین می‌توانید لینک اختصاصی کلیپ را کپی و به‌طور مستقیم برای دیگران ارسال کنید. در حال حاضر این قابلیت برای کاربران آی‌اواس در دسترس نیست. اگر ویژگی یادشده برای این دسته از کاربران نیز در دسترس قرار بگیرد، مسلما روش آن با آنچه توضیح دادیم تفاوت زیادی نخواهد داشت. هنگامی که دیگران کلیپ‌های شما را تماشا کنند، ویدئو مورد نظر به‌طور حلقه‌وار تکرار خواهد شد. مخاطبان شما نیز می‌توانند در صورت تمایل کلیپ‌های شما را برای دیگران ارسال یا به صفحه‌ی تماشای ویدئو کامل مراجعه کنند. برای دسترسی به کلیپ‌هایی که قبلاً ساخته‌اید باید به مسیر Library > Your Clips مراجعه کنید. در این بخش می‌توانید برای مدیریت هر کلیپ روی علامت سه‌نقطه در کنار آن کلیک کنید. پس از کلیک روی این بخش، گزینه‌هایی برای اشتراک‌گذاری و حذف در دسترس شما خواهد بود. اگر از یک استریم زنده کلیپ تهیه کنید، آن کلیپ فقط زمانی همچنان در دسترس قرار خواهد گرفت که تولیدکننده، ویدئو خود را پس از اتمام استریم، روی یوتیوب آپلود کند. همچنین امکان کلیپ کردن استریم‌هایی که زمان آن‌ها بیش از هشت ساعت است، وجود ندارد. اشتراک‌گذاری آسان ویدئوهای یوتیوب به لطف قابلیت یوتیوب کلیپ، اشتراک‌گذاری ویدئوها از هر زمان دیگری آسان‌تر شده است. استفاده از این قابلیت، به‌خصوص برای ویدئوهای بلند، یک روش بسیار مؤثر محسوب می‌شود؛ زیرا شما کاربران را با مهم‌ترین بخش ویدئوهای خود آشنا می‌کنید. نظر شما در مورد قابلیت یوتیوب کلیپ چیست؟ بیشتر بخوانید:   بروشور تبلیغاتی خرده‌فروش آلمانی قیمت گوگل پیکسل ۶ را فاش کرد   گوگل بخش نمایش اخبار را با کمک توییتر بهبود می‌بخشد   به‌روزرسانی اندروید ۱۲ بعضی از گوشی‌های شیائومی را از کار می‌اندازد   قابلیت «عبارات سریع» به دستیار صوتی گوگل می‌رسد   روشی آسان برای نصب ویندوز ۱۱ در کامپیوترهایی با پردازنده‌ی قدیمی 
روشی آسان برای نصب ویندوز ۱۱ در کامپیوترهایی با پردازنده‌ی قدیمی

روشی آسان برای نصب ویندوز ۱۱ در کامپیوترهایی با پردازنده‌ی قدیمی

مایکروسافت نسخه‌ی پایدار ویندوز 11 را چند روز پیش منتشر کرد؛ سیستم عاملی که مایکروسافت برای نصب و اجرای آن پیش‌نیازهای زیادی از جمله پردازنده حداقل نسل هشتمی اینتل و تراشه‌ی TPM 2.0 در نظر گرفته است. این در حالی است که بر اساس یک نظرسنجی، فقط ۴۴٫۴۴ درصد از ورک‌استیشن‌ها از پردازنده‌ی سازگار با ویندوز 11 بهره می‌برند و از این تعداد فقط ۵۲٫۵۵ درصد به تراشه‌ی TPM 2.0 مجهز هستند؛ این یعنی تعداد زیادی از کاربران رایانه‌ی شخصی، پیش‌نیاز‌های لازم را برای اجرای ویندوز ۱۱ ندارند. اگر شما نیز به خاطر نداشتن پیش‌نیازهای لازم، موفق به نصب ویندوز ۱۱ نشده‌اید، هنوز جای امیدواری است. این‌طور که پیدا است، برای نصب ویندوز ۱۱ در کامپیوترهایی با پردازنده‌های قدیمی راه به‌مراتب آسان‌تری از فرمت کردن درایو، پاک کردن فایل‌ها یا حتی رایت کردن فایل ISO روی درایو USB وجود دارد. مقاله‌های مرتبط:  آموزش دانلود و نصب ویندوز ۱۱   ویندوز ۱۱؛ هر آنچه از نسل بعدی سیستم عامل مایکروسافت باید بدانید مشکلات متداول ویندوز ۱۱ و راه‌حل آن‌ها به گزارش Verge، این راه‌ حل مورد تأیید مایکروسافت است و روی کامپیوتر Dell XPS 15 با پردازنده Core i7-7700HQ و مایکروسافت سرفیس با پردازنده Pentium Gold 4415Y تست شده که هیچ کدام در فهرست پردازنده‌های سازگار مایکروسافت قرار ندارند. برای اجرای ویندوز ۱۱ در کامپیوترهایی با پردازنده‌ی قدیمی، کافی است سه مرحله زیر را انجام بدهید:‌ ۱- فایل ISO ویندوز ۱۱ را دانلود کنید فایل ISO ویندوز ۱۱ را می‌توانید با مراجعه به این صفحه در مایکروسافت دریافت یا از سایر وب‌سایت‌های دانلود نرم‌افزار، دانلود کنید. درحالی‌که منتظرید فایل ۵٫۱ گیگابایتی ویندوز ۱۱ دانلود شود، به مرحله بعدی بروید. ۲- رجیستری ویندوز را ویرایش کنید تا مرحله بررسی CPU را دور بزنید در محیط ویندوز، روی Start کلیک و کلمه regedit را تایپ کنید. Enter بزنید تا پنجره Registry Editor باز شود. در نوار زیر «File, Edit, View, Favorites, Help» مسیر زیر را پیست کنید:‌ ComputerHKEY_LOCAL_MACHINESYSTEMSetupMoSetup در محیط سمت راست پنجره، رایت کلیک و از بخش New، گزینه DWORD (32-bit) Value را انتخاب کنید. اسم آن را «AllowUpgradesWithUnsupportedTPMOrCPU» بگذارید (بدون گیومه). حالا روی فایل ایجادشده دو بار کلیک و مقدار «۱» را وارد کنید. روی OK کلیک کنید و پنجره registry editor را ببندید. ۳- فایل ISO ویندوز ۱۱ را با ویندوز اکسپلورر باز کنید بعد از دانلود فایل IOS ویندوز ۱۱، روی آن راست کلیک و گزینه Open with > Windows Explorer را انتخاب کنید تا فایل روی دیسک مجازی مانت شود. حالا روی فایل راه‌اندازی، دابل کلیک کنید تا مراحل نصب شروع شود. اگر این راه حل جواب داده باشد، باید با پیام هشدار و گزینه نصب ویندوز ۱۱ بدون از دست دادن اطلاعات خود روبه‌رو شوید. فقط در نظر داشته باشید که مایکروسافت این راه‌ حل را تأیید کرده؛ اما آن را توصیه نکرده است؛ در ضمن با نصب ویندوز ۱۱ با این روش، ممکن است مایکروسافت از ارائه به‌روزرسانی‌ امنیتی به شما خودداری کند. از طرفی، اگر پردازنده کامپیوتر شما برای نصب ویندوز ۱۱ مناسب است اما با TPM 2.0 به مشکل برخورده‌اید، می‌توانید راهکاری که مایکروسافت برای دور زدن تأییدیه‌ی TPM 2.0 ارائه داده است، آزمایش کنید و تجربه خود را از نصب ویندوز ۱۱ در کامپیوترهای ناسازگار با ما به اشتراک بگذارید. بیشتر بخوانید:   مشکلات متداول ویندوز ۱۱ و راه‌حل آن‌ها   سومین نسخه بتای iOS 15.1 شامل گزینه‌ای برای خاموش کردن تغییر حالت خودکار به دوربین ماکرو است   ویندوز 11 با برخی از پردازنده‌های رایزن AMD به‌خوبی کار نمی‌کند   سومین نسخه بتای iOS 15.1 پشتیبانی از ProRes را به مدل‌های پرو آیفون ۱۳ می‌آورد   با کوچ به ویندوز 11 کدام قابلیت‌های ویندوز 10 را از دست می‌دهید 
مشکلات متداول ویندوز ۱۱ و راه‌حل آن‌ها

مشکلات متداول ویندوز ۱۱ و راه‌حل آن‌ها

مایکروسافت بالاخره قابل توجه‌ترین نسخه‌ی ویندوز در ده سال گذشته را منتشر کرد: ویندوز ۱۱. در این نسخه‌ی جدید شاهد تغییرات و امکانات قابل‌توجهی مثل واسط کاربری کاملا جدید با گوشه‌های گرد و عناصر شفاف هستیم. همچنین طراحی منوی استارت و نوار وظیفه (Taskbar) در این نسخه متفاوت است. بخش Action Center با دو واسط جدید به نام‌های Notification Center و Quick Settings جایگزین شده است. می‌توانید نسخه‌ی جدید Settings را هم پیدا کنید. همچنین امکانات جدید متعددی مثل ویجت‌ها، چت از مایکروسافت تیمز، Snap layouts و Snap groups، Auto HDR و DirectStorage برای بهبود تجربه‌ی کاربری به این نسخه اضافه شده‌اند. گرچه مایکروسافت قبلا نسخه‌ی نهایی ویندوز را برای اشکال‌زدایی و رفع باگ‌ها تا زمان انتشار نسخه‌ی رسمی منتشر کرده بود، نسخه‌ی جدید هم شامل تعداد زیادی تغییر کد است که می‌توانند مشکلات ناشناخته مثل مشکلات تطبیق‌پذیری سخت‌افزار و درایورها را به دنبال داشته باشند. از آنجا که ویندوز ۱۱ به نصب مجدد کامل نیاز دارد، کامپیوترها هم با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند که دلیل بسیاری از آن‌ها سیستم عامل نیست. بلکه ممکن است فرایند ارتقا به دلایلی مثل درایور، برنامه‌های ناسازگار، درایورهای دستگاه، تنظیمات سفارشی یا مشکلات مربوط به قطعات سخت‌افزاری با مشکل روبه‌رو شود. در این راهنما از ویندوز ۱۱ به اشتراک‌گذاری برخی خطاها پس از نصب ویندوز ۱۱ و راه‌حل‌های آن‌ها می‌پردازیم. راه‌حل مشکلات متداول ویندوز ۱۱ در ویندوز ۱۱ معمولا با دو نوع مشکل روبه‌رو می‌شوید. در طول ارتقا یا پس از آن با مشکلاتی مثل ذخیره‌سازی، قابلیت‌ها، فعال‌سازی و به‌روزرسانی روبه‌رو می‌شوید که رابطه‌ی مستقیمی با سیستم عامل جدید ندارند. برخی مشکلات هم مستقیما به نسخه‌ی جدید ربط دارند. برای مثال ممکن است نصب ویندوز به دلیل مشکل تطبیق‌پذیری با برنامه یا سخت‌افزاری خاص دچار خطا شود یا این مشکلات ممکن است به درایورها و نرم‌افزارهای امنیتی مثل آنتی‌ویروس مرتبط باشند. از آنجا که ویندوز ۱۱ مبتنی بر ویندوز ۱۰ ساخته شده است، با مشکلات نصب مشابهی روبه‌رو می‌شوید. در این راهنما مشکلات متداول ارتقا به ویندوز ۱۱ و مراحلی برای رفع مشکلات در طول نصب و پس از آن ارائه شده‌اند که به این شرح هستند: روش رفع مشکلات پیش‌نیاز سیستم در ویندوز ۱۱ روش رفع مشکلات Windows Update در ویندوز ۱۱ روش رفع مشکلات فلش درایو USB هنگام نصب ویندوز ۱۱ روش رفع مشکلات setup در نصب ویندوز ۱۱ روش رفع مشکلات Installation Assistant در نصب ویندوز ۱۱ روش رفع کد خطای 0xC1900101 در ارتقا به ویندوز ۱۱ روش رفع کد خطای 0x80070070 در ارتقا به ویندوز ۱۱ روش رفع کد خطای 0x80070002 0x20009 در ارتقا به ویندوز ۱۱ روش رفع کد خطای 0xC19900107 در ارتقا به ویندوز ۱۱ روش رفع کد خطای 0x800F0923 در نصب ویندوز ۱۱ روش حل مشکل صفحه‌ی نمایش سیاه در ویندوز ۱۱ روش رفع خطای تکمیل نصب ویندوز ۱۱ روش رفع مشکلات اداپتور اترنت و وای‌فای در ویندوز ۱۱ روش حل مشکل کار نکردن VirtualBox در ویندوز ۱۱ روش حل مشکلات شبکه‌سازی Intel Killer در ویندوز ۱۱ روش حل مشکل کار نکردن مرورگر Coc Coc در ویندوز ۱۱ روش رفع خطای 0x8007007F Installation Assistant در ویندوز ۱۱ نکاتی برای به حداقل رساندن مشکلات نصب در ویندوز ۱۱ روش رفع مشکلات پیش‌نیاز سیستم در ویندوز ۱۱ یکی از بزرگ‌ترین مشکلات نسخه‌ی جدید ویندوزی پیش‌نیازهای سیستم جدید است و از آنجا که این پیش‌نیازها کاملا متفاوت با نسخه‌ی قبلی هستند و مشخص نیست کدام دستگاه‌ها سازگارند، باعث سردرگمی بسیاری از کاربران می‌شوند. پیش‌نیازهای رسمی ویندوز ۱۱ در فهرست ذیل حداقل پیش‌نیازهای نصب ویندوز ۱۱ را مشاهده می‌کنید: پردازنده: پردازنده یک گیگاهرتز یا سیستم روی تراشه (Soc) دوهسته‌ای و بالاتر رم: ۴ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی: ۶۴ گیگابایت سفت‌افزار (firmware) سیستم: UEFI با فعال‌سازی Secure Boot گرافیک: سازگار با DirectX 12 یا بالاتر همراه با درایور WDDM 2.0 TPM: نسخه‌ی ۲.۰ کیفیت صفحه‌ نمایش: کیفیت بالا (720p) بیشتر از ۹ اینچ به صورت قطری، هشت بیت به ازای هر کانال رنگی. بررسی سخت‌افزاری برای اجرای ویندوز ۱۱ برای تأیید پیش‌نیازهای اولیه‌ی سخت‌افزاری در ویندوز ۱۰ مراحل ذیل را دنبال کنید: ۱. Settings را باز کنید. ۲. روی System کلیک کنید. ۳. روی About کلیک کنید. ۴. نوع پردازنده، رم و نوع سیستم را بررسی کنید. نکته: RAM باید بیشتر از ۴ گیگابایت باشد و پردازنده باید از نوع نسل هشتم اینتل یا جدیدتر یا AMD Zen 2 به بالا باشد. همچنین نوع سیستم باید ۶۴ بیتی باشد زیرا ویندوز دیگر به صورت ۳۲ بیتی منتشر نمی‌شود. ۵. روی Storage کلیک کنید. ۶. بررسی کنید که هارد درایو بیشتر از ۶۴ گیگابایت باشد....
نحوه تنظیم، فعال‌سازی و استفاده از قابلیت کانورسیشن بوست در ایرپاد پرو

نحوه تنظیم، فعال‌سازی و استفاده از قابلیت کانورسیشن بوست در ایرپاد پرو

اپل اخیراً به‌روزرسانی دیگری برای فِرم‌ور ایرپاد پرو منتشر کرده که شامل پشتیبانی از یک قابلیت حائز اهمیت برای ایرپاد پرو با نام Conversation Boost است که می‌تواند تأثیر بسزایی در بهبود مکالمات افراد کم‌شنوا داشته باشد. قابلیت مذکور ابتدا در خلال کنفرانس جهانی توسعه‌دهندگان اپل در خرداد سال جاری معرفی شد و ظاهراً از فناوری پرتودیسی میکروفون و یادگیری ماشینی برای جداسازی صدای انسان استفاده می‌کند. شاید تصور شود این قابلیت ایرپاد را تبدیل به سمعک می‌کند؛ اما در حقیقت مکانیزمی متفاوت با آن دارد و به اندازه قابلیت Live Listen اپل قوی نیست. به‌عبارت دیگر، این قابلیت یک تقویت‌کننده مکالمه است. این ویژگی طوری تنظیم شده است که روی فردی تمرکز کند که مستقیما در مقابل کاربر صحبت می‌کند تا تمرکز برای دارندگان ایرپاد پرو در مکالمات رودررو را آسان‌تر کند. این ویژگی همچنین می‌تواند نویزهای محیطی را که حواس کاربر را پرت می‌کنند، فیلتر کند. پیش‌نیازهای استفاده از قابلیت کانورسیشن بوست نخستین پیش‌نیاز برای استفاده از ویژگی کانورسیشن بوست داشتن ایرپاد پرو است؛ چراکه در کمال تعجب، اپل ویژگی جدید را تنها برای ایرپاد پرو ارائه داده است و حتی ایرپاد مکس گران‌قیمت از آن بی‌بهره خواهد بود؛ البته با توجه به شکل و نوع استفاده از ایرپاد مکس، به نظر نمی‌رسد کاربران احتیاجی به کانورسیشن بوست داشته باشند. هیچ‌یک از هدفون‌های برند بیتس (متعلق به اپل) نیز فعلاً از قابلیت یادشده پشتیبانی نمی‌کنند. مقاله‌ی مرتبط: نسخه جدید فرم‌ور ایرپاد، هدفون‌های اپل را با قابلیت Find My ادغام می‌کند دومین پیش‌نیاز این است که ایرپاد پرو را به آخرین نسخه فرم‌ور منتشرشده به‌روزرسانی کنید. به‌طور کلی، تمامی دستگاه‌های جدید صوتی اپل فِرم‌ور نسخه 4A400 را دریافت می‌کنند. نسخه جدید به‌طور خودکار برای کاربران نصب می‌شود و هیچ مکانیزمی برای اعمال دستی به‌روزرسانی در دسترس نخواهد بود. زمانی که ایرپاد پرو در کیس شارژ و به دستگاه iOS متصل است، فِرم‌ور به‌صورت خودکار نصب خواهد شد. کاربران برای تشخیص استفاده از آخرین نسخه فِرم‌ور می‌توانند نسخه فعلی را با مراجعه به بخش تنظیمات، انتخاب گزینه General و سپس About مشاهده کنند. نحوه تنظیم قابلیت کانورسیشن بوست پیش از استفاده از قابلیت جدید، نیاز خواهد بود که کاربران برخی تغییرات را اعمال و نوعی قابلیت کانورسیشن بوست را پیکربندی کنند. برای این منظور باید: در آیفون  به بخش تنظیمات مراجعه و سپس گزینه Accessibility را انتخاب کنید. به قسمت Audio/Visual بروید و روی آن ضربه بزنید. در بالای صفحه‌ای که ظاهر می‌شود، روی گزینه‌ی Headphone Accommodations کلیک کنید. گزینه یادشده را فعال کنید. به صفحه قبلی برگردید. گزینه کنترل سنتر (Control Center) را انتخاب کنید. به پایین بروید و در More Controls به دنبال گزینه Hearing باشید. روی علامت سبز در کنار Hearing ضربه بزنید تا به بخش کنترل سنتر اضافه شود. نحوه فعال‌سازی و استفاده از کانورسیشن بوست با انجام هر یک از مراحل ذکرشده کاربر باید ایرپاد پرو را در گوش‌هایش قرار بدهد و سپس مراحل زیر را دنبال کند. برای رفتن به صفحه کنترل سنتر، انگشت خود را از گوشه فوقانی سمت راست نمایشگر به پایین بکشید. روی دکمه Hearing ضربه بزنید. در پنجره‌ای که ظاهر می‌شود، گزینه Headphone Accommodations را انتخاب کنید. سپس در پنجره بازشده Accommodations Headphone را روی حالت شفافیت (Transparency) قرار بدهید. از پنجره بازشده خارج شوید و سپس به پایین بروید. اکنون در انتهای لیست گزینه‌ی Conversation Boost وجود دارد. برای روشن یا خاموش کردن آن ضربه بزنید. اپل می‌گوید کانورسیشن بوست به‌گونه‌ای طراحی شده است که به افراد دارای مشکل شنوایی خفیف کمک می‌کند تا در مکالمات ارتباط بیشتری برقرار کنند؛ بنابراین، این ویژگی می‌تواند افراد با مشکلات شنوایی بسیار حائز اهمیت باشد. برای مطالعه‌ی تمام مقالات مرتبط با اپل به این صفحه مراجعه کنید. بیشتر بخوانید:   اپل و گوگل تحت بررسی آژانس ضد انحصار ژاپن قرار دارند   اپل با انتشار ویدئویی دهمین سالگرد فوت استیو جابز را گرامی داشت   بررسی آیفون ۱۳ پرو مکس اپل   اتحادیه اروپا مبارزه علیه انحصارطلبی سیستم پرداخت اپل پی را گسترش می‌دهد   سومین نسخه بتای iOS 15.1 شامل گزینه‌ای برای خاموش کردن تغییر حالت خودکار به دوربین ماکرو است 
هشت زبان برنامه‌ نویسی آسان برای کودکان

هشت زبان برنامه‌ نویسی آسان برای کودکان

یادگیری کد نویسی در هر سنی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. درک مفاهیم کلی برنامه‌نویسی و یادگیری تمام قوانین و نحوه نوشتن و قرارگیری کلمات و عبارات به‌صورت صحیح در یک زبان برنامه‌نویسی از چالش‌هایی است که هنگام یادگیری یک زبان با آن‌ها رو‌به‌رو خواهید شد. در میان تمام زبان‌های برنامه‌نویسی، زبان‌هایی وجود دارند که درک و یادگیری آن‌ها نسبت به بقیه زبان‌ها آسان‌تر است. خوشبختانه در دنیای تکنولوژی با یک جستجوی ساده می‌توان به منابع آموزشی زیادی دسترسی پیدا کرد؛ اما پیش از هر چیز لازم است درباره بهترین زبان برنامه‌نویسی برای کودکانمان اطلاعات داشته باشیم. برای اینکه کودکان را با دنیای آینده و با برنامه‌نویسی آشنا کنیم، در این مقاله به معرفی هشت زبان برنامه‌نویسی ساده و مناسب برای کودکان پرداخته‌ایم. با زومیت همراه باشید. زبان برنامه نویسی اسکرچ اسکرچ بهترین راه یادگیری منطق و اصول اساسی برنامه‌نویسی است و در آن خبری از سینتکس پیچیده و ابزار توسعه نیست. اسکرچ یک زبان برنامه‌نویسی کاملاً بصری و مبتنی بر بلاک است که در آن کاربر می‌تواند کد را از جعبه‌ابزار بلاک‌های دستورالعمل جدا کند. این برنامه در مرورگر اجرا می‌شود و برای کودکان، اپ اندروید و iOS آن در دسترس قرار دارد. در اسکرچ هر چیزی که در زبان‌های برنامه‌نویسی پیدا می‌کنید از جمله حلقه‌ها و توابع به سبک تصویری و قابل فهم بیان می‌شود. این شیوه یادگیری یک گام عالی برای کودکانی است که تازه قدم در مسیر برنامه‌نویسی گذاشته‌اند؛ زیرا از این طریق می‌توانند زمانی که نوبت به نوشتن برنامه رسید، درک کاملی از جریان برنامه و نحوه ایجاد کد داشته باشند. اسکرچ همچنین برای کامپیوترهای تک‌برد رزبری پای مناسب است؛ زیرا از قبل روی آن نصب شده و می‌تواند برای کنترل LED-ها و دکمه‌ها مورد استفاده قرار بگیرد. زبان برنامه نویسی Microsoft MakeCode MakeCode پلتفرم برنامه‌نویسی بلاکی آنلاین مایکروسافت است که روی بردهای میکروکنترلر ساده مانند میکرو بیت (Micro: Bit) و Adafruit Circuit Playground Express قابل اجرا است. MakeCode از نظر عملکردی از بسیاری جهات شبیه به اسکرچ است؛ اما اساسا برای یادگیری اصول اولیه محاسبات فیزیکی استفاده می‌شود. اگر برد میکروکنترلر ندارید، همچنان می‌توانید از شبیه‌ساز موجود در برنامه همراه با آموزش‌های تعاملی و آسان برای ایجاد پروژه‌های الکترونیکی در مقیاس کوچک بهره ببرید. زبان برنامه نویسی اسمال بیسیک اسمال بیسیک نام خود را از زبان برنامه‌نویسی بیسیک گرفته است. این برنامه به منظور از بین بردن فاصله‌ی زبان‌های برنامه‌نویسی بلاکی مانند اسکراچ و زبان‌های برنامه‌نویسی نوشتاری مانند پایتون طراحی شده است. در اسمال بیسیک یک ویرایشگر وب جامع با راهنمای مرجع به همراه لینک‌های آموزشی و مستندات وجود دارد. همچنین آموزش‌های مناسبی برای کودکان قابل دسترسی است. اسمال بیسیک عمدتا شبیه به یک زمین بازی است؛ اما برای یادگیری مفاهیم برنامه‌نویسی و عادت به یادگیری نحو زبان مناسبی به شمار می‌آید. یادگیری زبان برنامه نویسی پایتون با بازی CodeCombat پایتون به دلیل سینتکس ساده و ماهیت خوانش آسان، اغلب به‌عنوان اولین زبان برنامه‌نویسی ساده‌ی واقعی انتخاب می‌شود. راه‌های زیادی برای یادگیری رایگان پایتون وجود دارد؛ اما بیشتر آن‌ها برای بچه‌های کوچک بسیار چالش‌برانگیز هستند. بازی CodeCombat یک جایگزین فوق‌العاده برای روش‌های متداول یادگیری زبان برنامه‌نویسی پایتون است. مقاله‌های مرتبط: بهترین زبان‌های برنامه‌نویسی برای یادگیری در سال ۲۰۲۱ آموزش مقدماتی زبان برنامه نویسی پایتون CodeCombat یک بازی به سبک دانجر کراولر (سیاهچال‌پیما) و مبتنی بر مرورگر است. تمام کارهایی که بازیکن برای حرکت، مبارزه و زنده ماندن در سیاهچال انجام می‌دهد از طریق کد پایتون صورت می‌گیرد و در این حین اگر بازیکن گیر بیفتد، نکات زیادی برای حرکت و رها شدن در اختیارش قرار خواهد گرفت. هرچه بیشتر در سیاهچال پیشروی کنید، با جمع‌آوری غنائم می‌توانید کد پایتون واقعی را همراه با مفاهیم کلیدی برنامه‌نویسی یاد بگیرید. اگر زبان انگلیسی را تا حد متوسطی بلد باشید، می‌توانید در هر سنی از این بازی برای یادگیری پایتون استفاده کنید. CodeCombat با جاوا اسکریپت نیز کار می‌کند و به این شکل راهی عالی برای یادگیری مفاهیم اولیه برنامه‌نویسی وب است. یادگیری زبان برنامه نویسی با پلتفرم Tynker Tynker یک زبان برنامه نویسی نیست؛ اما یکی از بهترین منابع آنلاین برای افراد ۵ تا ۱۸ سال است که با زبان انگلیسی آشنایی دارند و می‌خواهند وارد دنیای برنامه نویسی شوند. Tynker شامل بازی‌های برنامه نویسی، ایجاد یک تغییر ساده یا ماد کردن ماینکرفت، رویدادهای برنامه نویسی و درگیر کردن کودکان در پروژه‌ها و رویدادهای مختلف برنامه‌نویس به شکل انفرادی یا تحت رهبری جامعه است. این پلتفرم برنامه نویسی یک نقطه شروع عالی برای کودکانی است که می‌خواهند به دنیای کدنویسی قدم بگذارند. Tynker علاوه بر پلتفرم مبتنی بر مرورگر دارای سه اپ برای گوشی‌ هوشمند و تبلت است. یادگیری زبان برنامه نویسی جاوا اسکریپت با p5.js جاوا اسکریپت زبان برنامه نویسی است که اینترنت بر اساس آن ساخته شده؛ اما بیشتر شهرت آن به علت بدساختی و یادگیری دشوارش است. خوشبختانه کتابخانه‌ها و ابزارهایی وجود دارد که یادگیری جاوا اسکریپت را سرگرم‌‌کننده می‌کنند. کتابخانه‌ی p5.js مکان خوبی برای شروع است. این کتابخانه‌ برای ایجاد هنرهای تصویری و موسیقی طراحی شده است و دارای ویرایشگر مرورگر کاملاً یکپارچه است که شروع به کار را آسان و سریع می‌کند. آنچه یادگیری p5.js را جالب می‌کند، کانال یوتوب The Coding Train است. این آموزش‌های ویدیویی سرگرم‌کننده، خلاق و ساده با سرپرستی و تدریس دانیل شیفمن، شامل یک دوره کامل برای یادگیری مفاهیم برنامه نویسی هستند. یادگیری زبان برنامه نویسی لوآ با Roblox لوآ یک زبان برنامه نویسی ساده است. این زبان به قدری متراکم و راحت است که بازی‌ها و برنامه‌های دیگر از آن به‌عنوان پایه‌ای برای مادها و ایجاد پروژه‌های کاملاً جدید از بازی‌های قبلی استفاده می‌کنند. معروف‌ترین این بازی‌ها، بازی کلاسیک Roblox برای بچه‌ها است. ایجاد یک بازی Roblox سفارشی بسیار آسان است. شما مفاهیم اصلی لوآ را همراه با فرایندهای مهم برنامه نویسی Roblox که می‌توانند در سایر حالت‌های بازی سفارشی اعمال شوند، یاد خواهید گرفت. برای ایجاد Roblox با استفاده از لوآ می‌توانید از دوره‌های جامع Codakid استفاده کنید. زبان برنامه نویسی GameMaker GameMaker یک موتور قدرتمند و در عین حال ساده برای ساخت بازی است. دیگر ویرایشگرهای بازی مانند Unity و Unreal ابزارهای حرفه‌ای پیچیده‌ای هستند؛ اما GameMaker تا جای ممکن برای مبتدیان طراحی شده است. این برنامه به گونه‌ای طراحی شده که مانند پایتون به‌راحتی قابل خواندن باشد. تمام عنصرهای کد در ویرایشگر فلوچارت گیم‌میکر وجود دارد؛ بنابراین به‌راحتی می‌توان هر قطعه کد را مشاهده کرد. گیم‌میکر از باقی گزینه‌های معرفی‌شده در این مقاله دشوارتر است؛ اما ساخت یک بازی واقعی یک عامل انگیزشی مناسب برای یادگیری برنامه‌نویسی محسوب می‌شود. والدین یا معلمانی که تجربه کمی در برنامه نویسی دارند، می‌توانند به کودک کمک کنند تا از این طریق خلاقیت خود را نشان بدهد یا حتی اولین بازی خود را به پایان برساند. *** برنامه‌نویسی فرایند تجزیه یک مسئله به مراحل مختلف و ارائه راه‌حل‌های کوچک برای هر مرحله است. یادگیری منطق و سینتکس برنامه‌نویسی مهارتی فراتر از علوم کامپیوتر است که تقریباً به تمام جنبه‌های آموزشی کمک خواهد کرد. برای قدم گذاشتن در مسیر برنامه‌نویسی با اسکرچ آغاز کنید و سپس باقی گزینه‌ها را در نظر بگیرید. با این روش می‌توانید درک وسیع و پایه‌ای از مفاهیم برنامه نویسی را به کودک خود آموزش بدهید. امیدواریم این مقاله مورد توجهتان قرار گرفته باشد. اگر شما هم در زمینه آموزش زبان برنامه‌نویسی به کودکان تجربه‌ای دارید، آن را با ما و کاربران زومیت در میان بگذارید. بیشتر بخوانید:   موشن گرافیک چیست ؛ از تاریخچه، کاربردها تا تفاوت آن با انیمیشن   چگونه تامبنیل ویدئو یوتیوب را با بهترین کیفیت دانلود کنیم   چگونه از قالب‌های آماده ویدئو تیک تاک استفاده کنیم؟   چگونه دمای GPU را بررسی کنیم؟   چگونه برنامه‌‎های نصب‌شده در ویندوز ۱۰ را مخفی کنیم؟ 
آموزش دانلود و نصب ویندوز ۱۱

آموزش دانلود و نصب ویندوز ۱۱

‌در طی چند هفته، ویندوز 11 از شایعات و مفهومی انتزاعی به اعلام رسمی رسید و کاربران پی سی حالا می‌توانند نسخه بتا این سیستم عامل جدید و هیجان‌انگیز را تجربه کنند.  تنها چهار روز پس از معرفی ویندوز ۱۱، مایکروسافت اولین بتا عمومی (Insider Preview) را برای اعضای ویندوز اینسایدر (Windows Insider Program) عرضه کرد. این دوره آزمایشی فرصت طلایی برای مایکروسافت است تا با استفاده از بازخورد کاربران و توسعه‌دهندگان، تجربه ویندوز ۱۱ را تا پیش از عرضه رسمی آن در ماه اکتبر (مهر-آبان) بهبود ببخشد و اشکالات آن را برطرف کند.  مراحل کلی دانلود و نصب ویندوز ۱۱ بررسی حداقل سیستم مورد نیاز ویندوز 11  فعال کردن TPM 2.0 از طریق BIOS  نصب ویندوز ۱۰ در درایو/پارتیشن جدا از سیستم اصلی ثبت نام در Windows Insider Program انتخاب کانال Dev در ویندوز اینسایدر  دانلود ویندوز ۱۱ از طریق به‌روزرسانی ویندوز عضویت در ویندوز اینسایدر برای دریافت نسخه بتا ویندوز ۱۱ برای تمام کاربرانی که پی سی ویندوزی و حساب مایکروسافت دارند، مقدور است و شما می‌توانید همین حالا عضو این برنامه شده و سیستم عامل جدید را تجربه کنید؛ اما در نظر داشته باشید که این بیلد اولیه ممکن است برخی ویژگی‌های ویندوز ۱۱ را شامل نشود و در عین حال باگ‌های زیادی داشته باشد؛ به همین خاطر، نصب این نسخه ویندوز را روی سیستم اصلی پیشنهاد نمی‌کنیم.  بسیاری از کاربران ترجیح می‌دهند تا زمان عرضه بتای عمومی ویندوز ۱۱ در ماه جولای (تیر-مرداد) یا بهتر از آن، تا عرضه رسمی ویندوز ۱۱ در اواسط ماه اکتبر (احتمالا اواخر مهر) صبر کنند؛ اما اگر کامپیوتر اضافه در اختیار دارید یا مشکلی با بوت دوگانه ندارید و بی‌صبرانه مشتاق تجربه ویندوز ۱۱ قبل از عرضه عمومی آن هستید، با این مقاله همراه شوید. عناوینی که در این مقاله خواهید خواند: بررسی حداقل مشخصات سخت‌افزاری ویندوز 11 آموزش عضویت در ویندوز اینسایدر آموزش نصب نسخه بتا ویندوز ۱۱ دانلود نسخه رسمی و عمومی ویندوز ۱۱ بررسی حداقل مشخصات سخت‌افزاری ویندوز 11 پیش از آنکه مراحل ثبت‌ نام در ویندوز اینسایدر را طی کنید، بهتر است ابتدا مطمئن شوید ویندوز ۱۱ در سیستم شما قابل اجرا است یا خیر. آسان‌ترین راه بررسی این موضوع، استفاده از نرم‌افزار PC Health Check است که البته فعلا در وب‌سایت مایکروسافت موجود نیست. مایکروسافت ابتدا از کاربران خواست مشخصات سخت‌افزاری پی سی خود را با این نرم‌افزار چک کنند؛ اما بعد از اینکه بسیاری از آن‌ها گزارش دادند این نرم‌افزار جزئیات کافی در اختیار آن‌ها قرار نمی‌دهد، مایکروسافت آن را به‌طور موقت از سایت حذف کرده است تا نسخه کامل‌تر آن را به‌زودی عرضه کند.  در نبود این نرم‌افزار، می‌توانید حداقل مشخصات سخت‌افزاری سیستم مورد نیاز برای اجرای ویندوز ۱۱ را که مایکروسافت به‌طور رسمی اعلام کرده است، در زیر بررسی کنید: پردازنده‌ی ۶۴ بیتی دوهسته‌ای با فرکانس یک گیگاهرتز ۴ گیگابایت رم ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی نمایشگر ۹ اینچی رزولوشن ۱۳۶۶ در ۷۶۸ پشتیبانی از UEFI، Secure Boot و TPM 2.0 پشتیبانی از دایرکت ایکس ۱۲ و WWWDM 2.x به‌طور کلی اگر در چهار سال گذشته اقدام به خرید پی سی کرده باشید، سیستم شما قادر به دریافت ویندوز ۱۱ خواهد بود.  برای بررسی سازگاری پردازنده با ویندوز ۱۱ می‌توانید فهرست کامل پردازنده‌هایی که سازگاری آن‌ها با ویندوز ۱۱ به‌صورت رسمی تأیید شده است، مشاهده کنید؛ اما در نظر داشته باشید حتی مایکروسافت در مورد این فهرست صد درصد مطمئن نیست؛ پس اگر پردازنده شما قدیمی است و در این فهرست نیامده، ناامید نشوید و خودتان امتحان کنید که آیا سیستم شما قابلیت اجرای ویندوز ۱۱ دارد یا خیر. مقاله‌ مرتبط:  اپ‌های اندروید چگونه روی ویندوز ۱۱ اجرا می‌شوند؟ تراشه TPM 2.0 چیست اما بزرگ‌ترین مانع سر راه بسیاری از کاربران برای نصب ویندوز جدید، نیاز به پشتیبانی از TPM 2.0 است که اگر سیستمتان نسبتا جدید باشد، کافی است آن را در قسمت BIOS فعال کنید. چون فعال کردن این ریزتراشه امنیتی به تنظیمات سازنده بستگی دارد، مراحل آن در سیستم‌های مختلف متفاوت است؛ اما برای فعال‌سازی قابلیت TPM در سیستمتان می‌توانید راهنمای فعال‌سازی TPM در پی سی برای نصب ویندوز 11 را مطالعه کنید.  اگر کامپیوترتان را قبل از سال ۱۳۹۵ خریده باشید، احتمال پشتیبانی آن از TPM 2.0 بسیار کم است؛ اما مایکروسافت خیلی بی‌سروصدا اشاره کرده است که در شرایط خاصی، ویندوز 11 می‌تواند با TPM 1.2 هم اجرا شود.  عضویت در ویندوز اینسایدر  چند روزی است که بیلد اولیه ویندوز ۱۱ در دسترس اعضای ویندوز اینسایدر قرار گرفته است؛ اما این اعضای مرموز چه کسانی هستند و چطور می‌توان یکی از آن‌ها شد؟ اعضای ویندوز اینسایدر فرقی با من و شما ندارند. این‌ها هم «معتادان» تکنولوژی هستند که حاضرند تمام باگ‌ها و اشکالات نسخه اولیه ویندوز ۱۱ را به جان بخرند تا پیش از دیگران این نسخه زیبا و هیجان‌انگیز ویندوز را تجربه کنند. برای اینکه شما هم به جمع این معتادان ویندوزی بپیوندید، کافی است یک پی سی با آخرین نسخه ویندوز ۱۰ و یک حساب رایگان مایکروسافت داشته باشید.  مقاله‌ مرتبط: آیا ارتقا به جدیدترین سیستم‌ عامل مایکروسافت ضروری است؟ برای عضویت در Windows Insider Program مراحل زیر را انجام بدهید: ۱- ابتدا مطمئن شوید سیستم عامل دستگاه شما ویندوز ۱۰ (برای اطمینان بیشتر، نسخه قانونی آن) و حساب کاربری‌تان از نوع Administrator  است تا بتوانید کنترل کامل سیستم را در دست داشته باشید.  ۲- در وب‌‎سایت Windows Insider Program روی گزینه Register کلیک  و با اکانت مایکروسافت خود (حساب هات‌میل یا اوت‌لوک) ثبت‌ نام کنید.  ۳- بعد از ثبت‌ نام در وب‌سایت، از مسیر Settings > Update & Security > Windows Insider Program در کامپیوتر خود به قسمت اینسایدر وارد شوید و روی Get Started کلیک کنید.  نکته: برای دریافت بیلدهای ویندوز لازم است گزینه optional diagnostic data را در بخش Diagnostics & Feedback فعال کرده باشید.   ۴- روی علامت + کلیک کنید تا اطلاعات حساب مایکروسافتی که با آن ثبت نام کرده‌اید، وارد کنید. روی Continue کلیک کنید. ...
اکسل برای چه کارهایی مناسب نیست؟

اکسل برای چه کارهایی مناسب نیست؟

اکسل ابزاری برجسته برای پردازش داده است؛ اما محدودیت‌هایی دارد. برای مثال، اگر فرمول‌های بسیار پیچیده‌ای دارید به‌طوری‌که باز‌کردن فایل اکسل برایتان دشوار می‌شود، بهتر است از فرمت فایل دیگری استفاده کنید؛ اما در چه صورت باید به‌دنبال جایگزینی برای اکسل باشید. در این مقاله، به چند نمونه اشاره می‌کنیم. پایگاه داده‌های عظیم اگر مهارت زیادی در کار با کامپیوتر نداشته باشید، شاید تصور کنید اکسل یا گوگل شیتز، تنها روش ذخیره‌سازی داده هستند. جدیدترین نسخه‌های اکسل ۱۶،۳۸۴ ستون و ۱،۰۴۸،۵۷۶ سطر دارند که در‌مجموع تعداد سلول‌ها را به ۱۷،۱۷۹،۸۶۹،۱۸۴ می‌رسانند. با وجود‌ این حجم عظیم اطلاعات، باید به‌خاطر بسپارید که کامپیوتر تمام داده‌های اکسل را یک‌جا اجرا می‌کند؛ در‌نتیجه ممکن است سرعت کامپیوتر کاهش پیدا کند؛ اما داشتن صد یا حتی هزار سطر مشکلی ایجاد نمی‌کند. با‌این‌همه، اگر سال‌ها است داده‌هایی را تجزیه‌و‌تحلیل می‌کنید یا کاربران مختلفی دارید که اطلاعاتی را به یک فایل اضافه می‌کنند، حتی کامپیوترهای قدرتمند هم در بارگیری داده‌ها به‌مشکل می‌خورند؛ زیرا مایکروسافت برای باز‌کردن یک فایل تمام داده‌ها را بارگیری می‌کند. گرچه اکسل ابزار مفیدی برای تحلیل داده‌های کوتاه‌مدت است، در‌صورت نیاز به داده‌های مشخص، بسیار پراتلاف خواهد بود. جایگزین مناسب ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده از نرم‌افزار یا سرویس پایگاه‌ داده اختصاصی است. این نرم‌افزارها از امکانات مشابهی مثل تحلیل داده‌ها برخوردارند. اگر یکی از طرفداران مجموعه مایکروسافت هستید، می‌توانید از مایکروسافت اکسس هم استفاده کنید. از جایگزین‌های دیگر نیز می‌توان به LibreOffice Base اشاره کرد. تحلیل داده‌ای پیچیده مایکروسافت اکسل از مجموعه گسترده‌ای از فرمول‌ها برخوردار است. این نرم‌افزار ساده‌ترین فرمول‌ها مثل جمع و تفریق تا توابع پیچیده مثل ارزش خالص کنونی (net present value یا محاسبه ارزش زمانی پول) و پیش‌بینی (forecast یا محاسبه ارزش‌های ‌آینده) را دربر دارد. با‌این‌حال اگر با توابع پیچیده و متعدد کار می‌کنید، بهتر است به‌دنبال جایگزین‌های دیگری باشید. اگر متغیرهای فرمولی مبتنی‌بر داده‌های خام باشند، اکسل ابزار برجسته‌ای است؛ اما اگر توابع مبتنی‌بر سلول‌های فرمولی هستند، بهتر است از ابزار تحلیل اختصاصی استفاده کنید. اگر صفحات گسترده‌ به فرمول‌های متعددی وابسته هستند، لایه اضافه‌ای از پیچیدگی باعث می‌شود خطاها به‌راحتی کشف‌کردنی نباشند. اگر فرمول‌ها سه‌خطی و طولانی باشند؛ حتی در‌صورت یافتن خطا، به‌راحتی نمی‌توانید آن‌ها را ردیابی کنید. به‌جای استفاده از اکسل برای سناریوهای پیچیده، زبان‌های برنامه‌نویسی مثل پایتون را یاد بگیرید. درک این زبان راحت است و منابع رایگان زیادی برای شروع کار وجود دارند؛ اما اگر به یادگیری برنامه‌نویسی تمایلی ندارید، می‌توانید از ابزار تحلیل داده‌ای اختصاصی استفاده کنید. مدیریت پروژه قبل از ظهور ابزارهای مدیریت پروژه اختصاصی مثل Asana و Trello، بسیاری از افراد از مایکروسافت اکسل استفاده می‌کردند. تنظیم پروژه‌ها در اکسل کار راحتی است و حتی می‌توانید تمپلیت‌هایی را برای این منظور دانلود کنید. بااین‌حال، با رشد تیم و کار روی پروژه‌های بزرگ‌تر، همه‌چیز پیچیده‌تر خواهد شد. تا وقتی که از نسخه آنلاین اکسل استفاده نکنید، اعضای تیم نمی‌توانند هم‌زمان از فایل مدیریت پروژه استفاده کنند. وقتی وظایف و زیروظایف پیچیده‌تری اضافه کنید، ممکن است با اطلاعات زیادی روی یک صفحه روبه‌رو شوید. علاوه‌بر‌این، هرچه افراد بیشتری به یک فایل دسترسی داشته باشند، احتمال ادغام ناخواسته داده‌ها افزایش می‌یابد. برای مثال، ممکن است فرمول‌ها را به‌صورت سهوی تغییر دهند یا حتی اطلاعات حساس را پاک کنند. ساخت و تخصیص روابط پروژه‌ای هم می‌تواند گیج‌کننده شود. به‌همین‌دلیل، بهتر است از اپلیکیشن مدیریت پروژه اختصاصی برای مدیریت تیم خود استفاده کنید. اپلیکیشن‌های مبتنی‌بر هدف به شما و تیمتان اجازه می‌دهند به چشم‌اندازی واضح برای تمام نیازهایتان برسید. حتی می‌توانید وظایفی را به اعضای مشخص تخصیص دهید تا هیچ‌چیز از چشمتان پنهان نماند. اگر به‌دنبال گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه هستید، می‌توانید از ابزارهای مدیریت پروژه رایگان آنلاین استفاده کنید. فرم‌ها اکسل به‌دلیل دسترسی آسان اغلب به‌عنوان فرم استفاده می‌شود. نمونه‌های زیادی از رویدادها و گردهمایی‌ها وجود دارند که از لپ‌تاپ و فایل‌های اکسل برای ثبت‌نام میهمان‌ها استفاده می‌کنند. استفاده از اکسل به‌عنوان فرم (هر صفحه گسترده‌ای) گزینه ایدئالی است؛ زیرا سازمان‌دهندگان می‌توانند مستقیما داده‌های خود را تحلیل کنند. با‌این‌حال، استفاده از اکسل به‌عنوان فرم معایبی نیز دارد: در درجه اول، کنترلی روی ورود داده‌ها ندارید و هر شخصی می‌تواند اطلاعات نادرست را تایپ کند. افزون‌براین، هیچ استانداردسازی داده‌ای وجود ندارد. برای مثال، شخصی می‌تواند New York را جدا بنویسد و شخصی دیگر از مخفف NY استفاده کند که این مسئله در تحلیل داده‌ها مشکل‌ساز می‌شود. در درجه دوم، اگر سایت‌های ثبت متعددی داشته باشید، به دیتاست‌های مجزایی می‌رسید که به یکپارچه‌سازی نیاز دارند. این کار زمان‌بر است و می‌تواند باعث ایجاد خطا در داده‌ها و دوباره‌کاری شود؛ زیرا ممکن است برخی کاربران دو بار داده‌هایشان را وارد کرده باشند. در درجه سوم، حریم خصوصی داده‌ای وجود ندارد. اگر از صفحه گسترده استفاده کنید، هر شخصی می‌تواند داده‌ها را مرور و اطلاعات دلخواه را جمع‌آوری کند. آن‌ها حتی می‌توانند داده‌های موجود را تغییر دهند. در‌نهایت، اگر از اکسل برای ثبت‌نام آنلاین استفاده می‌کنید، حداقل سعی کنید برای پایگاه‌‌های داده‌ بزرگ جایگزین بهتری در نظر بگیرید. تحلیل داده‌های مالی وقتی از اکسل برای ردیابی داده‌های مالی استفاده می‌کنید، ممکن است به منابع مختلفی وصل شوید. این منابع می‌توانند فایل‌های دیگر اکسل و پایگاه‌‌های داده‌ آنلاین و حتی وب‌سایت‌های مالی باشند. با‌این‌حال با اضافه‌کردن این موارد، احتمال بروز خطا یا رسیدن به اطلاعات منسوخ هم افزایش می‌یابد. مقاله‌های مرتبط: چگونه در اکسل چک لیست بسازیم آموزش تبدیل تاریخ میلادی به تاریخ شمسی در اکسل برای مثال، سال ۲۰۱۲ اتفاقی در جی. پی مورگان رخ داد که در آن، فرمول‌ها به‌صورت تصادفی از مجموع قیمت‌ها به‌جای میانگین قیمت برای محاسبه ریسک استفاده کردند. این مسئله باعث ارائه نتایجی درباره دو دامنه کوچک‌تر از مقدار واقعی شدند و ضرر مالی شش‌میلیارد‌دلاری برای این شرکت به‌همراه داشتند. فرمول‌های نادرست بخشی از مجموعه خطاهایی هستند که می‌توانند به ضررهای انبوه بینجامند. استفاده از نرم‌افزار اختصاصی مایکروسافت اکسل ابزار مناسبی برای کار با مجموعه داده‌های کوچک است؛ اما اگر می‌خواهید مقیاس کارتان را گسترش دهید، بهتر است از نرم‌افزار اختصاصی استفاده کنید. استفاده از نرم‌افزار اختصاصی برای هدفتان باعث افزایش سرعت و انجام بهینه کارها می‌شود. گرچه برخی از آن‌ها به زمان و پول یا هر دو نیاز دارند، در بلند‌مدت به سودتان تمام خواهند شد. بیشتر بخوانید:   آموزش نصب اکسل روی لینوکس   آموزش نصب زیرسیستم ویندوزی لینوکس (WSL) در ویندوز ۱۰   روش نمایش، ویرایش و اضافه‌کردن متادیتا به عکس   چگونه در ویندوز ۱۰ با استفاده از صدای خود تایپ کنیم   چگونه انیمیشن‌های ویندوز ۱۱ را خاموش کنیم 
کانال تلگرام ايران ديتا نوينصفحه اينستاگرام ايران ديتا نوين